بررسی تغییرات پارامترهای لرزه خیزی در منطقه زاگرس ساده چین خورده حدفاصل گسلهای کازرون-برازجان و سروستان
کد مقاله : 1038-TSG7 (R2)
نویسندگان
حمیده صحرائی *1، سید احمد علوی2، محسن احتشامی معین آبادی3
1شرکت مهندسی مشاور پاراب فارس
2استاد، دانشگاه شهید بهشتی
3استادیار دانشگاه شهید بهشتی
چکیده مقاله
در این تحقیق به بررسی تغییرات پارامترهای لرزه خیزی در منطقه زاگرس ساده چین خورده حدفاصل گسلهای کازرون و سروستان پرداخته شده است. بزرگی زلزله ها در منطقه بین 0.5تا 6.3 ریشتر متغیر بوده و بیشترین فراوانی مربوط به زلزله های 3 تا 3.5 ریشتر می باشد. برای به دست آوردن مقادیر a , b از مدل گوتنبرگ ریشتر استفاده شده و بدین منظور منطقه مورد مطالعه با توجه به پراکندگی چشمه های لرزه زا یعنی گسل های فعال در عصر حاضر و پراکندگی زمین لرزه ها به شبکه های با ابعاد 50 در50 متر و همپوشانی 20 متر تقسیم بندی شده و نقشه های تغییرات a و b رسم گردیده است.
تغییرات a در محدوده از 2.612 تا 9.757 متغییر است. بیشترین تغییرات a در قسمت غربی و جنوب شرقی منطقه بوده که نشاندهنده تعداد بیشتر زلزله ها و بزرگی کمتر آنها در این ناحیه است.
تغییرات b در منطقه از 0.440 تا 2.009 می باشد. بیشترین مقدار b در قسمت غربی و جنوب شرقی منطقه اتفاق افتاده است که نشاندهنده وجود زلزله های کوچکتر اتفاق افتاده در این قسمتها و تعداد بیشتر آنهاست.
مقایسه نقشه های a و b منطقه مورد مطالعه نشاندهنده الگویی یکسان در مقادیر a و b‌ می باشد. در این نقشه ها بیشترین مقادیر متعلق به بخش غربی و جنوب شرقی منطقه است که نشان دهنده تنش کمتر در این نقاط نسبت به دیگر قسمت های محدوده و تعداد زلزله های زیاد با بزرگی کم در این بخش ها است.
کلیدواژه ها
لرزه خیزی، گوتنبرگ-ریشتر
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر